O autorze
Warszawski Muranów to unikat na skalę światową. Architektoniczna utopia na gruzach dawnego getta, ciągle niepewna własnej tożsamości. Nowa Huta i Karl-Marx-Allee w jednym. Centrum dawnej dzielnicy żydowskiej, której materialnych śladów prawie już nie widać, ale która wciąż tutaj jest - pod nowymi budynkami, chodnikami i ziemią. Dla NaTemat nadają stąd: Beata Chomątowska - dziennikarka, założycielka Stowarzyszenia Inicjatyw Społeczno-Kulturalnych Stacja Muranów i Paweł Brylski – dobry duch Stacji; kiedy powstawała, pracował dla Muzeum Historii Żydów Polskich, dziś interpretator, przedstawiciel literatury half-fiction i zwolennik dobrego życia, oraz Karolina Przewrocka, absolwentka uniwersytetów w Krakowie, Berlinie i Tel Avivie, uzależniona od nauki języków obcych oraz od polskiej i żydowskiej literatury; życiowego balansu szuka w miejscach pęknięć - tym razem odnalazła go na Muranowie.

Mural Lacherta gotowy!

Udało się! Mimo niesprzyjających warunków pogodowych mural poświęcony Bohdanowi Lachertowi jest już gotów.Razem z Burmistrzem Dzielnicy Śródmieście, która wsparła finansowo projekt, zapraszamy na jego odsłonięcie, które odbędzie się w sobotę o godz. 14 przy ul. Nowolipki 17. Po otwarciu zapraszamy do siedziby Stacji Muranów (ul. Andersa 13) na dyskusję o modernizmie oraz wernisaż prac Anny Koźbiel i Adama Walasa, twórców muralu.

Mural jest dwustronny i związany z powojenną historią Muranowa. Jego głównym bohaterem jest Bohdan Lachert - modernistyczny architekt, który przed wojną tworzył znakomitą spółkę autorską razem z Józefem Szanajcą.
- Przestawiamy młodego Lacherta w stylistyce (zwłaszcza kolorystyce) nawiązującej do neoplastycyzmu, jednego z nurtów plastycznych modernizmu – wyjaśnia Anna Koźbiel, współtwórca muralu. - Nie wypełnia on jednak ściany w całości, od brzegu do brzegu. Sprawia wrażenie jakby był wielkoformatową naklejką o nieregularnym obrysie. To celowy zabieg, dzięki któremu wystająca spod muralu ściana ujawnia całą swoją historię. Widać na niej popękany tynk, starą warstwę farby na której przez lata zbierał się brud, oraz fragmenty graffiti. Ukazanie wszystkich tych warstw ściany ma znaczenie symboliczne - nawiązuje do historii dzielnicy w której powstał, dzielnicy pod której budynkami kryją się gruzy przedwojennych kamienic.





Na kolorowym tle widać też twarz Józefa Szanajcy - największego przyjaciela Lacherta, z którym architekt działał w spółce autorskiej. Pracami Bohdana Lacherta i Józefa Szanajcy zachwycał się sam Le Corbusier. Zdobywały liczne, prestiżowe nagrody w Polsce i za granicą. Byli nierozłączni, razem sygnowali wszystkie projekty. Śmierć Szanajcy w pierwszym miesiącu wojny przerwała wszystko. Lachert stanął przed nie lada wyzwaniem. Wiedział, że cokolwiek zaprojektuje, będzie porównywane z poprzednimi jego dokonaniami, zrealizowanymi wspólnie z przyjacielem. Jego pierwszym znaczącym dziełem w odbudowywanej Warszawie miał być właśnie Muranów - dzielnica mieszkaniowa (jak sam ją nazywał), wznoszona na gruzach getta. Lachert chciał, żeby była swoistym pomnikiem - w nowym mieście miało zawierać się stare, na przetworzonych zgliszczach - zakiełkować nowe życie. To koncepcja unikalna w skali światowej i niezwykle odważna. Kontrowersyjna, ale szlachetna w swojej wymowie - architekt chciał upamiętnić zniszczoną Dzielnicę Północną. Nikomu nie było to jednak na rękę, a pierwsi mieszkańcy domów z gruzobetonu, wzniesionych na gruzowym cokole, narzekali na ich estetykę. Muranów miał być wesoły i kolorowy. Domy otynkowano, doklejono do nich socrealistyczne detale. Projekt Lacherta nie został zrealizowany w całości, a sam autor do końca życia nie mógł się z tym pogodzić.



Na muralu po drugiej stronie ściany znajduje obraz starszego Lacherta wymyślającego Muranów, z fragmentami planu osiedla, w kolorystyce nawiązującej do archiwalnych dokumentów. Postać Lacherta oraz chmurkę z planem Muranowa budują wybrane i powiększone elementy tego planu. Architekt stworzył Muranów, Muranów tworzy jego
- Czym różni się mural od obrazu? – pyta się Adam Walas, współtwórca muralu -Obraz nie ma kontekstu do którego musi się odnieść - istnieje sam dla siebie, niezależnie od przestrzeni w której się znajduje. Tymczasem każdy mural jest nieodłącznie wiązany z miejscem w którym powstaje. Ważne są nie tylko okoliczne budynki i ich kolorystyka, ale i historia danej lokalizacji. Dlatego nieprzypadkowe są wybory tematu jak i środków wybranych do jego realizacji.
To już drugi mural, który powstaje na Nowolipkach z inicjatywy Stowarzyszenia Stacja Muranów, a jego wykonawcami są Anna Koźbiel i Adam Walas. Mecenasem projektu, podobnie jak przy poprzednim muralu, jest Dzielnica Śródmieście m.st. Warszawy. Pierwszy, który funkcjonuje pod nazwą „Mural Esperanto”, bo poświęcony jest głównie Ludwikowi Zamenhofowi, rozświetla na pomarańczowo bramę przy ul. Nowolipki 4, na rogu z ulicą Zamenhofa. Powstał niemal rok temu, przy równie kiepskiej pogodzie.
Autorzy muralu:

Anna Koźbiel
Studiowała na Międzywydziałowych Indywidualnych Studiach Humanistycznych, potem na Wydziale Grafiki warszawskiej ASP. W 2011 r. obroniła dyplom w pracowni Filmu Animowanego prof. Hieronima Neumanna, w 2012 r. można/można było obejrzeć film na festiwalach OFAFA, Młodzi i film, Balkanima, 2.filmPolska München.
Wystawy i projekty zbiorowe: (2009) ‘Error Art.’, 1500m² do wynajęcia, Warszawa;’ Paintstep’, CDQ, Warszawa; ‘Christmas Palm’, Berlin; Freies Museum, Galerie Zero, Vox Mobel Salon/Beletage Galerie, Derort Galerie, Kunsthaus Tacheles, Whiteconcepts, Absence of Art; (2011) Galeria Klatka, Warszawa; (2012) Crave, Galeria 2.0., Warszawa. Indywidualne: (2011) Dom Plenerowy ASP w Dłużewie podczas „Laboratorium Rysunku”; „Preparaty”, Stacja Muranów, Warszawa; Art Show by Night, Osiedle Constans, Konstancin Jeziorna.



Adam Walas
Rysownik, malarz, grafik, twórca murali. Student wydziału grafiki na warszawskiej ASP i asystent w szkole rysunku Horyzont.
Wystawy i projekty zbiorowe:
(2011) "Aspenalia", ASP, Warszawa; "Miasto gwiazd", Centrum Kultury Performer, Żyrardów; (2012) 'Crave', Galeria 2.0, ASP, Warszawa; Kissprint', SOHO Factory, Warszawa.
Indywidualne:
(2005) "Miasto w górę i w dół"- II nagroda w konkursie studenckim wydawnictwa Architektura Murator; (2009) "Fashioner" - wyróżnienie w konkursie na projekt t-shirtu; "Graffitti 1944" - I miejsce w konkursie na projekt muralu upamiętniającego Powstanie Warszawskie; (2011) "Ładejowe Może", 2na3, Warszawa; "Co zrobisz"? - instalacja w galerii Witryna Turbo w Warszawie, 'Illustration Startup' - wyróżnienie za ilustracje do wiersza "Samochód" Marcina Brykczyńskiego; (2012) "Ludzina", Galeria Przy Automacie, UKSW, Warszawa; "Ludzina" vol.2, klub OSiR, Warszawa; 'Art Show by Night', Osiedle Constans, Konstancin Jeziorna.

Mural powstał dzięki wsparciu finansowemu Dzielnicy Śródmieście m.st. Warszawy.
Trwa ładowanie komentarzy...